on Education

Education? 

What is it for? 

What is Education`s role in people`s lives in economic terms?

According to Schultz (Nobel prize winner in Economics) what education does is it improves person`s accumulative ability of his/her resources (time, money, skills, etc.) when confronted in disequilibrium or to put it simple, problem, and pursue the equilibrium. 

It requires people to recognize the disequilibrium or problem in his live or surroundings, in the first place.  However, they are people who don`t anything about the disequilibrium and just let it stay there as it is. So, roughly speaking, according to Schultz, education doesn`t have effect on those people who let the disequilibrium stay as it is. 

However, isn`t changing those people is education`s one of the most important role?

 

Read more

Development?

What is development? (in country)

I was asked this question in the class, but couldn`t answer it, the other day.

You know, there is developed country and developing country and etc. This idea or this word "develop", what is the meaning of it, really? 

Is the improvement of the infrastructure, a development? Is the positive economic growth, a development? Is development weighed only by economic terms? Are these things we call a development, really a development? 

Then I was thinking, and came up with this simple idea or term of development, which is:

Development is improvement of the state of factors which bears influence on how much the country has ensured human rights to their people. So in other words, the so-called developed countries have ensured human rights to their people, as much as they could. On the other hand, those non-developed countries have the least ensured human rights to their people. 

I think you are thinking why just about now and here is why.

You see. This is why.

(to be continued) 

Read more

Diary....

Today is...  or should be very busy day. Lots of stuffs should be done today but i am still in bed procrastinating.

Today's question was Where is my desire? Where is my motivation? Where is my beliefs? Where is my head? ... And most importantly where is ME?

And I looked for it from my blog.
Born Free!!!

Once i read trough it all, I somehow stopped feeling empty. Maybe, every entry had a piece of me installed deeply, and while I was reading, those pieces made some meaningful shape of my heart and soul and brain, which I was searching for.

Therefore, Lesson would be: leaving things in some form where you can recall long after, guides you in the times of stray, reminds who you were and what you might want to become.


Actually, the other day, I was analyzing the benefits of writing a diary. And If can recall all of them now, those was:

--- days in life are so different. There are days that nothing really happens, and you just lie down in your bed or just surf internet for long hours. And there are those days that many things happen. Specially for the latter days, you consume loads of information in and out, and it is all in chaos, most likely.

One of the problem of our memory is that even if we have the information stored, if we cannot do the recalling, we can't come up with them. Even if we do, they are more likely to be "raw" thus difficult to explain in details. I bet you have those times that you have something to tell, but cannot really tell because the information is just too vague or cannot come up with specific details to describe. Or sometimes they are just too unorganized. So the problem is the more "raw" the information is, the more difficult it is to recall when time passes.

What writing diary does is that while we are doing it, we are recalling those "raw" datas and organize and summarize them into a diary. We can do it, because, the "raw" datas are fresh in the storage. In other words, writing diary not only makes the datas available in reading form, but also makes them more accessible and easier to recall in organized form.

The benefit I just mentioned is not in the direct outcome of writing a diary, but in the process of doing it.


--- "What we focus on in life, shapes our life"

Too much emotions, too much information we go through each day. By writing a diary, we can focus on specific feeling or information, that we think is important because it will shape our life, and ourselves. And we are free to choose what we write in our diary. So, for example, by making ourselves to write only positive sides of the negative day, we can belittle the importance of the negatives and can actually carry on for the future positively.

You might think that we can do it in our brain and why on diary? Indeed we can, however, firstly it is difficult to do it in the first place because that situation is easily distractible, by unwanted emotions and etc. Moreover, if we write it, we will read it in the future, hopefully. At that time, you will be almost completely convinced by your diary. So it has present and future benefits.


Sometimes, when you start to do something, you need to convince yourself first. You need to make yourself believe in doing it to make yourself comfortable doing it and thus the result will be better.
This was my way of making myself believe in writing diary and hopefully I do.

Of course, if you have an uber memory, you don't have to struggle yourself in writing diaries. I just need to admit that my memory sucks a legend so, gotta start doing something which works instead.

And, If You come up with any other benefits of writing diary or blogs, share it with me. Help me out in the great conquest of writing diaries for the rest of my "better" life.

Read more

Life of T.

I am back.
I am back to the blogger,
I am back to my study,
more importantly I am back to the life. 

I have been sailing in a vast ocean, with a big cat on board, surviving not matter what, but not knowing when exactly we will get to the shore, even though I knew the time will come eventually. Just as awesomely described in a movie called "Life of Pi". 

Story is, basically, Pi was left alone from shipwreck and survives with a tiger on a ship, sailing in the Pacific. Tiger needed Pi to survive, and when it survived, tiger just left Pi. It is just hard to accept that animals stay animals, just like the tiger in the movie stays tiger until the very end, never becoming a friend of Pi, even after how Pi treated the tiger as he did.

Well, I guess, that`s how it is. "Tiger is an animal, not your friend." so says Pi`s father. Maybe true. 

The main character Pi says 

"I suppose in the end, the whole of life becomes an act of letting go, but what always hurts the most is not taking a moment to say goodbye."

How sad. Well of course, it`s not that I lost my family like he did, it`s not that I lost everything like he did. Just saying...

It is funny when you can see yourself in the big screen, and it just reflects your thoughts and experiences, in more fictional, creative, tragic way. 

Anyway, 3 more reports and 3 more tests to go to finish my 2nd year at Hitotsubashi University. 
And, from Feb 9, I will be going to Spain on an internship to a company called "Berge y Cia". I will stay 5 weeks in Madrid until March 18th. So, I guess, I better write something like a Diary on my days in Spain, which I am pretty looking forward to. 

Wish me luck! 
From now on, I will be confronting my Fear, not avoiding it. 

Wish you guys All the Best! 

P.S. found an interesting review of "Life of Pi". You might wanna peek at it.  

Read more

It was weird. Because I was able to create a melody on my own, for the first time on guitar. And shortly after, I found myself writing lyrics for the melody. And even though lyrics is short and so is melody, but still I have my own song, now. Isn`t it great? so I decided to share the lyrics, And maybe youtube video later.   

So the name is

When I...

When I hear your voice

I can`t refrain 

From myself

Thinking of you

When I see your face

I can`t refrain

From myself

Longing for you

 

La-la-la-la-la

When I think of you

I can`t refrain 

From myself

Searching for you

When I am with you 

I can`t refrain 

From myself

Loving you

 

Read more

君の笑顔

君の笑顔

静かな川の流れ

君の笑顔

早朝の日

君の笑顔

秋の夜の満月

君の笑顔
睦まじいメロディー

Read more

Уушигнийхаа уг хүртэл

Уртаас урт амьсгал авж 

Уужим энэ хорвоог

Уулга алдтал амьдаръя 

Read more

You know... of course you don`t know, this spring and summer was, well, up until now, the most difficult time I have ever had in my personal life. I just can`t count how many problems were there to face me, and with every minute it goes, I started seeing my, bad sides... Nothing was good in this semester, almost. I knew I was not good enough to start studying in Japanese, but I didn`t study as I should have, thus having problem with lectures and exams. Plus, I had to crush some feelings. but also, feeling rejected as a foreigner in Japanese society or well at least in classes and clubs. Most unfortunately, none to talk to, none to share with, none to be listened to, none no nothing...

YEAH! it has been like that. I have changed, or it is more correct to say It changed me. I feel myself, growing cold.

Well, whatever the case. WHO CARES?

"It's only after you've lost everything, that you're free to do anything"

. "Listen to me! You have to consider the possibility that God does not like you. He never wanted you. In all probability, he hates you. This is not the worst thing that can happen."

Read more

TOP of the iceberg

You know, we all have our own personalities. There are some who get happy as easy as they get angry, or otherwise. Also, people tend to suppress their feeling towards others` action, often, regardless of their relationship to other person. Moreover, if we get mad at everything around that seems wrong, we can`t live in harmony. With this in mind, let`s see one case.

Lets say there are 3 people A, B, C. Person A got angry at B, and C knows a reason or two about why A got angry at B. then C judges A douchebag or whatever, because C thinks the reason A have to get mad towards B`s action, is trivial, and laughs back at A. In this case, C is third-person, or an excess. For C doesnt know everything about A and B and their relationship and stuff. Not only does it concern C but also B.

What I want to point out is that, one should, highly, refrain from judging the person who got angry by judging the reason which made him angry. Because it is WRONG. Judging one might know a reason or two but not all. It might be just only TOP of the iceberg. Or it just happened to be the climax or trigger that triggered water to overflow the container.

Don`t go around judging people from what you know, that is small portion of it --- Today`s lesson.

Read more

Wreckless Eric-Whole Wide World

Oird iim goy duu sonsoogui yum bn...

coooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooool!

Read more

Self-Confidence

double edged self-confidence...
What a tool to boost one`s strength
What a tool to weaken one`s strength

Read more

自分への注意！

これまで生きていたお前がどんな風に生きて行き、ここまで来たのか、分かる？
怠け者で、計画のない、遅い世界にいたんじゃない？
でも、今違うんだぞ。今こそ違う！
今の世界は今までやってきたそのペースで生き残られる世界ではない。お前自分でこの道を選んだからな責任をちゃんと持つんだ！自分で選んだからこそその世界に従い、新しいペースでやっていくべきだ。自身を持って、計画を立てて、動くだしの速いこの世界に入り込み！　これからやるべきことをやっておけば、未来のお前がだんだん作られていくんだ、後悔なしのお前は！

Read more

3 Doors Down - Away From The Sun

Read more

MooN

Moon,
Guide me with your light
I have been lost in this total darkness
Darkness that have haunted me for years
Years that I have lost the count
...

Read more

random

I was just watching How I met your mother season 6. And there was this episode in which Marshal`s dad passes away. When it does, Marshal tries to remember what was his last words for Marshal, just to find those were about some film and stuff. He takes the last word a big deal while his friends were not, they were justing to comfort him. Then Marshal has his friends rewind a little to their father`s last words up until the point. Everyone has this unpleasant memories. He later finds that his dad`s last words were I Love YOU, recorded in a voice mail when he listens it at the funeral.

Yeah, the last words!

We all die. We don`t know what really happens tomorrow or even after 5 seconds ahead with 100% certainty. We know and remember what we did, what we said to someone and stuffs in the past. But what if SHINIGAMI comes after your life, just after what you did or said to your friend or whomever. Whatever we do might become our last action as a human being, and our particular action to particular person. So these moments which we all share will be left to who`s left. We will be remembered for our action, more by our last ones. (I am not saying it will only the last ones that remains, but just it is more important)
So, you don`t want to be remembered for your shouting and brawling against friends or relatives and who you love and go on, right?


At the end of the episode, Marshal`s friends all calls to their fathers and Barney, one of the friends, decides to get some courage to ask his mother about his real father, after like 30 around years not knowing him at all.

So be nice, be considerate and watch for the mouth FOR it might be your last. Search for the better ways. Try to leave the dispute with mutual understanding. Leave nice words and actions.





Oh yeah, my E sucks! ...
but, hope it`s gonna return back to the norm. :D

Read more

Математик ба амьдрал

Миний бие Япон гэгч арлын оронд ирээд яг жил гаран болж байна. Японы засгын газрын тэтгэлэгээр жил бүр ирдэг хэдэн нөхдүүдийн нэг нь азаар уу яасан болсон билээ. Хүмүүс энэ тэтгэлэгийн талаар нилээн их мэдлэг, мэдээлэлтэй гэж бодож байгаа болохоор нээх олон юм нуршилгүй цаашаа бичлэгээ өрнүүлий гэж бодлоо...

Энэ жилийн хүүхдүүд өнөөдөр буюу 4/15ны орой ирсэн. Уг нь 4 сар гаралгүй үгүй юу ирдэг байсан бол өнгөрсөн 3 сарын Япон Монголыг донсолгосон газар хөдлөлт, цунами зэргээс болж хойшилоод тэр. Жил бүр ирж буй кохаи (японоор доод үе)нарыг өмнөх жилүүдэд ирсэн сэнпаи (японоор дээд үе) нар тосож, хүлээн авж уулзаж, хоолонд орох маягаар танилцаж, зааж тусладаг уламжлалтай. Ганцхан манайхан ч биш, өөр бараг бүх улсынхан бүгд л кохаи нараа хүлээн авдаг. Энэ жил 4 банид 1 охин ирсэн. Тэгээд танилцаад явж байхад бас л математик зэргээр олимпиад эдрт орж явдаг байсан про хүмүүс. Яагаад бас л гэж хэлсэн бэ гэхлээр энд ирэхэд манай жилийнхэн болон дээд талын сэнпаи нар ихэнх нь тиймэрхүү матийн олимпиад зэрэг ирсэн хүн маш олон таарсан учираас тэр. Мэдээж энэ тэтгэлэг мат англи хэлний шалгалт авж байгаа болохоор тэгж ирэх нь тодорхой байх л даа. Ер нь матьдаа сайн байсан хүмүүс амьдралдаа ч өөдөн татаад явчихдаг, амьдралын шуурганд тэсвэртэй гэхчилэн яригддаг. Мать сайн хүүхдүүд бусад зүйлийг хурдан сурдаг ба бусдаас илүү сайн сурдаг гэхчилэн иймэрхүү яриа нууд байж л байдаг. Шууд хүлээн зөвшөөрөхгүй ч бас нээх ч буруу гэж лав би боддоггүй.
Ер нь тэгээд нийгэмд （Монголын） эцэг эхчүүд хүүхдүүддээ мать, хэл сургахын төлөө улсын сургуулиудаас татгалзан Сант мант гэх зэрэг хувийн сургуулиудад өгөх сонирхол ихтэй байдаг. Яагаад мать, бас Яагаад хэл гэж? яагаад амьдралд хамгийн ойрхон биологи, физик, биеийн тамир зэрэг байж болохгүй гэж?

Хэл яриа бол бидний хамгийн анхдагч хэрэглээнүүдийн нэг. Иднэ, ууна, унтана, хөдлөнө тэгээд ярина. Хэлтэй бол хөлтэй гэж хэн нь ч билээ хэлчихсэн байдаг. Үнэн үнэн. Монгол хэлтэй бол Монгол хөлтэй, Хятад хэлтэй бол Хятадад амиа авж явах хөлтэй, бүр Англитай бол бараг хаа ч явж өөрийгөө аваад явчих хөлтэй болчихно. Хэлтэй байхад хаа ч толгойгоороо газар мөлхөхгүй дээ, бараг л...

За яагаад мать гэж? Таны тутмын амьдралд мать яаж хэрэглэгдэж байна? Жирийн хүн бол хэдэн саяын дотор тоолчихдог, дэлгүүрээс юм авахдаа зөв тааруулж өгчихдөг, эсвэл хариултаа зөв эсэхийг тоолоод мэдчихдэг, цээжээр нэг нэмэж хасаж үржүүлж хуваачихдаг бага ангийн тооны анхан шатны мэдэгдүхүүнтэй байхад л энэ хорвоод амьдарчихна дөө... Нөгөө нэг логарифм, интеграл, шугаман функц, синус косинус хаачив аа? Ажил төрөл дээрээ ашигладаг хүмүүс байгаа л даа мэдээж. Ерөнхийдөө нээх ашиглагдаад байдаггүй эдгээр зүйлийн төлөө бид юунд ингэж хошуурана вэ?

Энэ асуултанд бүрэн төгс хариулт өгж чадахгүй ч магадгүй матийн цаана нэг юм байх шиг байгааг би саяхнаас (өмнө нээх бодож үзээгүй байх) анзаарч эхэлсэн. Матийн бодлогыг бодоход эхлээд энэ асуултыг нь уншиж, яах ёстойгоо олж мэднэ (таск ) дараа нь энэ ямар төрлийн бодлого вэ, ямар аргаар бодогдох вэ зэргээр бодлогыг шинжилж гарцаа олно (шинжлэх) эдгээрийг олсныхоо дараа томъёо нтрээ ашиглаж бодно. Олимпиадын бодлогууд ямар байдгийг сайн мэдэхгүй ч ер нэг иймэрхүү аргаар явах болов уу гэж бодож байна. Энэ 3 шатлалаас хамгийн хэцүү нь 2дох нь болох шинжлэх нь байх гэж бодож байна. Нэгэнт аргаа олсон цагт бодох бол бүр нээх хэцүү бол биш. Мать бардаггүй гэх ихэнх хүмүүс энэ 2 дахь шат дээр бүдэрдэг байж гэж. Бодлогийг шинжлэх, энэ хамгийн чухал хэсэг нь. Мать хийснээр энэ юмсийг ШИНЖЛЭХ энэ чадвар эрс дээшилэн, тулгамдсан асуудал болгоныг шийдэхээсээ өмнө шинжилдэг болдог. За тэгвэл яагаад мать амьдралтай холбогдчихвоо? Мать үзсэнээр шинжлэх чавдар сайжирдаг.

"The Unexamined Life is Not Worth Living"

гэж Сократес гуай хэлсэн байдаг. Бүгдээрээ л мэддэг, орчуулах ч шаардаггүй байх.
Амьдрал аз жаргал, зовлон бэрхшээл зэргээс бүтдэг. Аль альнийг нь шинжлэх шаардлагатай гэж бодож байна. Удаан жаргахын төлөө аз жаргалаа шинжлэж, зовлонгоо түргэсэхийн төлөө бас мөн шинжлэх хэрэгтэй. Уншсан, харсан, сонссон, мэдсэн бүхнээ, бүр бодсон бодол, сэдсэн сэтгэлгээгээ хүртэл шинжил. (Энэ Линк дээр сэтгэлгээ болон шинжлэлийн талаар бичсэн нийтлэл байгаа. Сонирхоод үзээрэй.)
Бид шинжлэх тоолонд буруугаас зөв рүү тэмүүлдэг. Энэ тэмүүлэлийн үрийг өөртөө болон бусаддаа суулгахыг хүсэн хүсэн үүнийг бичлээ.

Шинжлэхийн тулд заавал мать үзэх шаардлаггүй. Матийг багаас нь үзсэнээр шинжлэх энэ чадвар сайжирдаг гэхээс огт зөвхөн матиас олж авдаг эд биш. Одоо ч оройтоогүй, одоо бушуу шинжилж эхлцэгээе.

Энэхүү сунжирсан урт бичлэг математик хүний амьдралд яаж нөлөөлдөг тухай олж мэдэх гэсэн шинжлэлийн нэгэн оролдлого байлаа. Яг цэвэр математикийн хүн биш болохоор алдсан зүйл байхыг үгүйсгэхгүй. Дутуу шинжилсэн гэсэн үг.

Амьдралаа шинжилцгээе.

Read more

Synchronization of mind, body and heart!

Блог гэдэг зүйлийг мартан олон сар жил болжээ... Хөөрхий миний энэ блог халтайн, тоосон дарагдан үрчийсэн цаас мэт л байна. заза юу ч гэсэн гэсэн өнөөдрийн, 2011оны хамгийн эхний бичлэгээ үүгээр эхлүүлье да...

За юуны түрүүнд Монголийнхоо Ард түмэндээ Цагаан Сарын мэнд дэвшүүлье. Одоо ч монголд ид баяраа тэмдэглэсэн хүмүүс сайхан л байгаа байхдаа. Баярын идээ, ууц, бууз... хамаатан садан найз нөхөд... бас л сайхан санагдаж байна шүү.

Энүүхэндээ хэлэхэд энэ жил миний хүвьд нилээн мартагдашгүй уйтгартай, бэлэг сэлтчгүй, нэг тийм цагаан сар болж өнгөрлөө... Миний бие яахав Японд ирээд бараг л бүтэн жил болох гэж байна. Сурахыг нь сураа л, алдахыг нь алдаа л, хөгжихдөө хөгжөө л ямар ч байсан хорвоогийн тоосыг хөдлөгсөөр явна. Гэхдээ зүгээр нэг хорвоогийн тоосыг хөдөлгөх нь утгагүй санагдаж ирлэээ...

Хүн гэдэг их хэцүү, олон хуваагдсан амьтан юм. Тархи-ухаан бодол, зүрх-сэтгэл, бие мах бодь хэмээн 3нтаа хуваагдаж. Нэг нь нэгнийхаа дээр гарах гэж хоорондоо байнгийн тэмцэлтэй. Бусад амьтад шиг бие мах бодьдоо бараг бүрэн хяналтыг олгочихоод, сэтгэл санаа зоволтгүй амьдарч болдог бол гүйэ мөн амар байхгүй юу тэ? Тархи тэгмээр байх, Сэтгэл нь ингэмээр байх, Бие махь бодь нь тэгмээрчгүй, ингэмээрчгүй байх нөхцөл байдлууд бидний өдөр тутмын амьдралд тулгарч л байдаг.
Т: за ёстой репортоо бичэхүү?
С: юу вэ? юун балай юм яриад байгаа юм бэ? түрүүхэн ганц 2 мөр бичээ л биздээ. Одоо тоглоёоо. Тэгээд ч хураалгахад 2 хоног цаана чинь байхад.
Б: за та 2 боль хө. Ганц лааз пийв уучаад Зүгээр л унты.

(энэ нөхцөлд СБ хоёр дийлнэ ::)) )

гэх мэтчилэн дайн бол хаа сайгүй. Ингэж хоорондоо дайтаж байх хооронд, үнэт цаг хугацаа нисэн одсоор л, эргэлт буцалтгүйгээр...

Энийг харахад хэт энгийн тэнэглэл ч юм шиг санагдаж болох. Ер нь ихэнх хүмүүсээс асуувал Тархи гуйа хамгийн дээр, нөгөө 2оо атган байх учиртай гэж хариулах байлгүй. Тэр нь ч ер нь бол, амжилттай амьдралын нэг түлхүүр биз. Гэхдээ байнга тийм байж чаддаггүйд гол учир нь байгаа юм. Хүн төгс биш л болохоор арга байхгүй биз. Тэгээд яавал дээр вэ гэсэн асуулт гарч ирнэ. Бүх үйлдлийг 100% гэж үзээд Тархиндаа тэд, Сэтгэлдээ эд гэхчилэн хуваарь хувиарлах шиг худлаа юм байхгүй гэж бодож байна. Зүгээр л Бие-сэтгэл-бодол 3-аа синк хийх (sync, synchronization) өөрөөр хэлбэл нэгэн багц зүйл болгох хэрэгтэй юм шиг. Синк хийснээр ямар нэг зүйлийг хийхдээ алийг нь эхлэж хийх вэ гэдэг дээр аль чухлаас нь эхлээд ээлж дараатайгаар хийх боломж бүрдэнэ. Бас үр дүн нь ч сайн гарна.

Гэхдээ яаж Бие-сэтгэл-бодол 3-аа синк хийх вэ гэдгийг хувь хүн өөрөө л олох хэрэгтэй болвуу... миний бие ч өөрөө олоогүй л байна. Гэхдээ энэ бичлэгийг бичсэнээрээ синк хийхэд нэг алхам урагшилсан гэдэгтээ итгэлтэй байна.

Read more

My chemical Romance - I don't Love you!

This song is one of my favs.
The video clip is really AWESOME!

Read more

Бас сонин учрал байх юмаа...
Том толгойтой би гэж нөхөр өнгөрсөн зун аавын машиныг дур мэдэн хулгайлж хотын хаа нэгтэй хүрээд буцаад ирэх замдаа замын цагдаа ах дохиур залж намайг зогсоож байсан удаатай. Тэр үед жолооны курс-д сууж байсан учраас үнэмлэхгүй байсан юм. Тэгж нэг аав ээждээ айхтар том яршиг удсан даа...
Гэтэл өнөөдөр цагаан сарын шинийн 3-нд бас нэг цагдаа зогсох тушаал айлдлаа. Дохиогоо асаан замын хажуу руу налан зогсоод үнэмлэхээ бэлдэнгээ цонхоо онгойлголоо. Тэгсэн дээрийн нөгөө намайг хэд гурван төгрөгөөр торгосон, найралтанд найрагдаагүй, үнэнч, хуулиа чанга баримтладаг (тэр үед над дээр бол тэгсэн шүү, ямар ч найраа хөөрөө байхгүй гэж авдгий), мөн намайг хэд юманд зарж амжсан тэрхүү танидаг царай цонхоор шагайн, үнэмлэхээ хэмээн асуулаа. Азаар би 11 сард үнэмлэхээ олж авсан ба түүнээс хойш идэвхтэй замын хөдөлгөөнд оролцдог нэгэн болсон байлаа. Тэгээд намайг шууд явуулсан.
Гайхалтай биш гэж үү???
1 сая хүн амтай хотод маань зөндөө л замын цагдаа байдаг байх. Тэгсэн намайг амьдралд 2 л удаа цагдаа зогсоож байсан. Нэгэн ижил цагдаа ах! нэгэн ижил газраас, нэгэн ижил нөхцөл байдалтай буцаж явахад...
Бурхан ч юм уу хэн нэгэн нь надад нэг юм хэлээд байна уу???
Би сонсоо л мэдрээ л байгаа... гэхдээ би сонсоогүй юм шиг, мэдрээгүй юм шиг үл тоосоор л байсан. Харин одоо болихуу? дүр эсгэхээ болих уу?

Read more

Дайчин

Дайн хаа сайгүй... энэд ч тэр тэнд ч тэр бүгд байлдахыг хүснэ. Зарим гаруудын статус АТТАСК дээр... заримынх нь хамгаалалтан дээр. Уулгалан товтлох гарууд айлын хамгаалтыг сэт цохих нь ч олон... дийлдэхгүй ухрах нь ч цөөнгүй. Дайчид...

энд нэгэн дайчины түүхийг өгүүлэх болно...

Манай дайчин бусад хүмүүсийг дайнд орон ялалт авчирж байгааг наснаасаа олон харсан этгээд. Гэвч өөрөө хэзээ ч өөрийн биеээр тулаанд орохыг хүсдэгүй нэгэн байлаа... Айлийн зарим нь түүнд хамгаалттаа илт сулруулна, гэвч дайн хийх сонирхол үл төрнө.
Тэр нэгэн эдгээдийг улс тусгаар тогтнолоо зарлах хүртэл... уг нь ч анхнаасаа тоочиглож байсан гэхэд хэлсдэхгүй... гэхдээ Under Attack бсн...
Ямар ч дайны туршлаггүй манай дайчин дайнд бэлдэх нь тэрээ... айлийн хамгаалалтын системийн өчүүхэн алдааг хүлээж байлаа...
яг л хүний биеийн дархлааны систем шиг ер нь хамгаалалтын системүүд дайралт болгоны дараа UPDATE лагдаж дараа дараачийн дайралтанд улам л хатуу, илүү хүчтэй эсэргүүцлийг үзүүлдэг аж.
Туршлаггүй манай дайчин шиг нөхөрт бол хатуухан даваа байсан нь дамжигүйэ. Маршын алхаагаар айлын хил рүү бага багаар дөхнө. Гэвч ASSAULTаа айл хамгаалалт суларсан үед хийхээр төлөвлөж байлаа... Хамгаалалт ч суларсан тэр дайрсан... тулаан хэний ч ялалтаар өндөрлөсөнгүй харин үргэлжилсээр байлаа... Дахин нэг дайрахад мөн л адил үр дүн үзэж... шаварт унасан шарын эзэн хүчтэй хэмээн 3 дахаа дохионы дараа товтлоход бас л бүтэлгүйтлээ... эргэлзлээ... итгэл алдарлаа... айдаст автлаа...шархдлаа...
Шархдсан дайчинг эмчлэх эмнэлэг, эм танг тэр айлаас л олохгүй бол өөр газраас үл олдоно.
Хаширсан толгой гэж хаширсан толгойг л хэлнэ, жижиг том 'sign' одоо үл хайхран юман чинээ үл бодно.

Дахиж ялагдахаас Айсан... Итгэл алдарсан...Эргэлзсэн...Шархдсан дайчин дараа дахин дайралт хийх бол вуу??? цаад улс өөдөөс шууд илээр дайн зарлахгүй л юм бол манай дайчин хаширсан толгой шүү дээ!

Гэхдээ л тэр эргээд дайтахад хэзээд бэлэн...

Read more